ای بسا گنجی که نقد خویش در ویرانه سوخت

عشق هرجا در خیال مجلس آرایی نشست

هر دو عالم در چراغ کلبه دیوانه سوخت

ما نه تنها در شکنج جسم گردیدیم خاک

اضطراب حال دل ، ما را به حیرت داغ کرد

آتش این خانه رخت ما برون خانه سوخت

دود هم دستی به دامان شرار ما نزد