عمر بگذشت و همان ناقدردان جلوه ایم

آرمیدنها مرا در قالب تبخال ریخت

رفته ام از خویشتن چندانکه می آیم هنوز

بیخودی از ماضی ام توفان استقبال ریخت

نیستی آیینه ما سخت بی تمثال ر یخت

صبح این وبرانه ایم از فیض نومیدی مپرس

خاک ما بر باد رفت و عالم اقبال ریخت