به دو روزه مهلت این قفس دلت آشیانه صد هوس

چه خوش است اگر بود آنقدر هوس بلندی منظرت

که برآن مکان چو قدم نهی خم گردشی نخورد سرت

نه ای آگه از تپش نفس که چه بیضه می شکند پرت

همه راست جاده پیچشی همه راست خجلت گردشی

توچنان مروکه ز لغزشی به کجی زند خط مسطرت