کم نیست سیاهی که نمایند ز دورت

بگذارکه در پرده مهلتکده جسم

توفان نفسی راست نماید به تنورت

در چشم کسان چون مژه تا چند خلیدن

با دلق کهن سازکه در ملک تعین

در خانه آیینه نیفتاد عبورت

در پرده نیرنگ خیال آینه دارد