گر نه ای از اهل صدق دامن پاکان مگیر

چشم نپوشیده ای عالم دیگر کجاست

دعوی طاقت مکن تا نکشی ننگ عجز

آبله پای شمع در خور ناز عصاست

آینه و روی زشت ، کافر و روز جزاست

صبح قیامت دمید پرده امکان درید

آینه ما هنوز شبنم باغ حیاست