خانه آیینه از حیرت بپاست

بهر عبرت سرمه ای درکار نیست

یک قلم اجزای عالم توتیاست

بیخودی دل را عمارت گر بس است

گر ز خود رستی نه صید است و نه دام

چون شرر از سنگ بر در زد هواست

بی تمیزی از مذلت فارغ است