کشته تیغ تمنا را درین گلزار شوق

همچو کاکل نیز یک جمع پریشان در قفاست

عمرها شد کز تمنای بهار جلوه ات

بلبلان را درچمن هر برگ گل دست دعاست

همچو گل یک خنده زخم شهادت خونبهاست

غنچه تا دم می زند موج شکست آینه است

دانه دل را خیال گردش رنگ آسیاست