دود سپند من مژه چشم مجمر است

داغ محبتم در دل نیست جای من

آنجاکه حلقه می زنم از دل درونتر است

بی قدر نیستم همه گر باب آتشم

آرام نیست قسمت داناکه بحر را

بالین حباب و وحشت امواج بستر است

از عاجزان بترس که آیینه محیط