آرام نیست قسمت داناکه بحر را

آنجاکه حلقه می زنم از دل درونتر است

بی قدر نیستم همه گر باب آتشم

دود سپند من مژه چشم مجمر است

بالین حباب و وحشت امواج بستر است

از عاجزان بترس که آیینه محیط

چون گل ، به جنبش نفس باد ابتراست