خروش طالع شورم جهان گرفت اما

که شمع را پر پروانه بستر ناز است

نگاه شوقم و خون می خورم به پرده شرم

وگرنه نه فلک امروز یک در باز است

چه دل گشایدم از نغمه ای که ناساز است

فسردگی نشود دام وحشت رنگم

شکسته بالی این مرغ ساز پرواز است