دل از غبار بپرداز و جلوه سامان کن

به هرچه می نگری با نگاه گلباز است

به مرگ، حسرت دیدار، کم نمی گردد

نگه به بستن مژگان تمام انداز است

صفای خانه آیینه عالم ناز است

شمار شوق گر از ذکر مدعا باشد

هجوم اشک اسیران ز سبحه ممتاز است