شمار شوق گر از ذکر مدعا باشد

نگه به بستن مژگان تمام انداز است

دل از غبار بپرداز و جلوه سامان کن

صفای خانه آیینه عالم ناز است

هجوم اشک اسیران ز سبحه ممتاز است

توبی که بیخبری ازگداز دل ورنه

به ذوق خون جگر سنگ هم جگرساز است