یک اشک لغزش تو فنا تا بقا بس است

یک دم زدن به خاک نشاند سپند را

هرچند ناله هیچ ندارد مرا بس است

گر مدعا ز جاده اوهام جستن است

منت کش نسیم نشد غنچه حباب

ما را همان شکسته دلی دلگشا بس است

آخرسری به منزل مقصود می کشیم