طبع ما تنها اسیر دستگاه عیش نیست

جزو چون کامل شود آیینه حسن کل است

دسترنج هر کس از پهلوی کوشش های اوست

ریشه تاک از دویدن چون عرق آرد مل است

تا بگیرد دل غم بی ناخنی هم چنگل است

در پناه شعله ، راحت بر وریم از فیض عشق

داغ سودا بر سر ما سایه برگ گل است