تا شکستن شیشه ما آشیان قلقل است

در پناه شعله ، راحت بر وریم از فیض عشق

داغ سودا بر سر ما سایه برگ گل است

شور مستی های ما خجلت کش افلاس نیست

پیر گشتی با هجوم گریه باید ساختن

سیل این صحرا همه در حلقه چشم پل است

بس که گوی شوخی از هم برده است اجزای حسن