سایل به کف اهل کرم گر به غلط هم

چون آینه پرواز نگاهم ته بال است

بیقدری دل نیست جزآهنگ غرورش

تا چینی ما خاک نگشته ست سفال است

چشمی بگشاید لب صد رنگ سوال است

از بیخبری چندکنی فخر لباسی

پشمی ست که بر دوش تو درکسوت شال است