چشمی بگشاید لب صد رنگ سوال است

بیقدری دل نیست جزآهنگ غرورش

تا چینی ما خاک نگشته ست سفال است

سایل به کف اهل کرم گر به غلط هم

از بیخبری چندکنی فخر لباسی

پشمی ست که بر دوش تو درکسوت شال است

از مایده بی نمک حرص مپرسید