دهرگو تنگتر از قطره خونم گیرد

ناله گر بال کشد گردن مینای دل است

نیست بی شور جنون، مشت غباری زین دشت

ششجهت ، عرض پریشانی اجزای دل است

گره آبله میدان تپشهای دل است

مسطر صفحه آیینه همان جوهر اوست

نفس سوخته هم جاده صحرای دل است