مسطر صفحه آیینه همان جوهر اوست

ششجهت ، عرض پریشانی اجزای دل است

دهرگو تنگتر از قطره خونم گیرد

گره آبله میدان تپشهای دل است

نفس سوخته هم جاده صحرای دل است

عشرت خانه تاریک، ز روزن باشد

زخم پیکان توام چشم تماشای دل است