زخم پیکان توام چشم تماشای دل است

مسطر صفحه آیینه همان جوهر اوست

نفس سوخته هم جاده صحرای دل است

عشرت خانه تاریک، ز روزن باشد

پشه تخم است ، به هرجا، ز دویدن واماند

نفس از ضبط من و ماگهرآرای دل است

راحت شیشه در آغوش شکست است اینجا