راحت شیشه در آغوش شکست است اینجا

زخم پیکان توام چشم تماشای دل است

پشه تخم است ، به هرجا، ز دویدن واماند

نفس از ضبط من و ماگهرآرای دل است

صدف گوهر ما زخم طربزای دل است

به که جزبرورق گل ننشیند شبنم

بیشتر دست نگارین بتان جای دل است