پشه تخم است ، به هرجا، ز دویدن واماند

نفس سوخته هم جاده صحرای دل است

عشرت خانه تاریک، ز روزن باشد

زخم پیکان توام چشم تماشای دل است

نفس از ضبط من و ماگهرآرای دل است

راحت شیشه در آغوش شکست است اینجا

صدف گوهر ما زخم طربزای دل است