بر صاف ضمیران بود آشوب حوادث

هر برگ گل امروزکف دست کلیم است

جزکاهش جان نیست ز همصحبت سرکش

گریان بود آن موم که با شعله ندیم است

صد موج کشاکش به سر در یتیم است

پیوسته پر آواز بودکاسه خالی

پرگویی ابله اثر طبع سقیم است