نشئه آزادیی دارد غرور عاشقان

شوخی پرواز ما ازبال آنسو جستن است

از کشاکش نیست ایمن یک نفس ، فرصت شمار

کار ریگ شیشه ساعت ز پا ننشستن است

ناله را گرد نکشی از قید هستی رستن است

تا چه زاید صبحدم کامشب به بزم نوبهار

غنچه چون مینای می از خون عیش آبستن است