تا پست شد نفس شد چون شد بلند آه ا ست

در شبهه زار هستی تزویر می تراشیم

آبی که ما نداریم هرجاست زیر کاه است

گرد بنای عجز است زبر و بم تعین

فقر و غنای هستی نامی ست هرزه مخروش

عمری ست بر زبانها درویش نیز شاه است

پرواز آرزوها ما را به خواری افکند