رحمت درین شبستان پروانه گناه است

انکار درد ظلم است از محرمان الفت

تا آه عقده دل واکرد واه واه است

زاهد تو هم برافروز شمع غرور طاعت

جایی که حسن یکتا، دارد نقاب غیرت

آیینه داری ما حرف کتان و ماه است

با آفتاب تابان این سایه ها چه سازند