جایی که حسن یکتا، دارد نقاب غیرت

تا آه عقده دل واکرد واه واه است

زاهد تو هم برافروز شمع غرور طاعت

رحمت درین شبستان پروانه گناه است

آیینه داری ما حرف کتان و ماه است

با آفتاب تابان این سایه ها چه سازند

جرم فنای ما را آن جلوه عذرخواه است