مکش ای جلوه ز دل یک دونفس دامن ناز

گوهر دل ز سخن رنگ صفا باخته است

زنگ این آینه یکسر نفس ساخته است

که هنوز آینه تمثال تو نشناخته است

حسن خوبان که کتان مه تابان تواند

تا تو بی پرده نه ای پرده نینداخته است