جز به روی ما تحیر چشم ما نگشاده است

نافه شدگلبرگ ختن اما تغافلها بجاست

دور چشم بد هنوزآن نو خط ما ساده است

گوهریم اما زپیچ وتاب دریا بیخبر

می توان در هستی ما دید عرض نیستی

شعله بی شغل نشستن نیست تا استاده است

بی تو درگنج عدم هم خاک بر سرکرده ایم