پرده ناموس هستی اعتباری بیش نیست

چون شرارکاغذ اینجا داغ هم آزاده است

هیچکس واقف نشد از ختم کار رفتگان

در پی این کاروان هم آتشی افتاده است

م ما را شیشه ای گر هست رنگ باده است

منزل خاصی نمی خواهد عبادتگاه شوق

هرکف خاکی که آنجا سر نهی سجاده است