منزل خاصی نمی خواهد عبادتگاه شوق

در پی این کاروان هم آتشی افتاده است

پرده ناموس هستی اعتباری بیش نیست

م ما را شیشه ای گر هست رنگ باده است

هرکف خاکی که آنجا سر نهی سجاده است

زاهد ز رشک شرار شوق ما تردامنان

همچو خارخشک بهر سوختن آماده است