هرچه جزمنزل درین وادی ست یکسرجاده است

زنهار! ایمن مباش ز شک دردآلود من

گرهمه یک شبنم است این طفل توفان زاده است

تا فنا در هیچ جا آر ام نتوان یافتن

گوهر ماکاش از ننگ فسردن خون شود

می رود دریا ز خویش و موج ما استاده است

دل به نادانی مده بیدل که در ملک یقین