پیری از اسباب هشی می دهد زیب دگر

پای خواب آلوده دامان صحرا جاده است

تهمت آلود تک وپوی هوسها نیستم

همچوگوهر طفل اشک من تحیرزاده است

جوهر آیینه مهتاب موج باده است

نیست نقش پا به گلزار خرامت جلوه گر

دفتر برگ گل از دست بهار افتاده است