دفتر برگ گل از دست بهار افتاده است

پیری از اسباب هشی می دهد زیب دگر

جوهر آیینه مهتاب موج باده است

نیست نقش پا به گلزار خرامت جلوه گر

مفت عجز ماست گرپامالی هم می کشیم

نقش پای رهروان سرمشق عیش جاده است

رفته ایم از خویش اما از مقیمان دلیم