نیست نقش پا به گلزار خرامت جلوه گر

همچوگوهر طفل اشک من تحیرزاده است

پیری از اسباب هشی می دهد زیب دگر

جوهر آیینه مهتاب موج باده است

دفتر برگ گل از دست بهار افتاده است

مفت عجز ماست گرپامالی هم می کشیم

نقش پای رهروان سرمشق عیش جاده است