نقش پای رهروان سرمشق عیش جاده است

نیست نقش پا به گلزار خرامت جلوه گر

دفتر برگ گل از دست بهار افتاده است

مفت عجز ماست گرپامالی هم می کشیم

رفته ایم از خویش اما از مقیمان دلیم

حیرت ازآیینه هرگزپا برون ننهاده است

داغ شو، زاهدکه در آیین مرتاضان عشق