گرد ما هم قدح ناز دو بالا زده است

نیست یک قطره بی موج سراپای محیط

جوهر کل همه بر شوخی اجزا زده است

ای سحر ضبط عنانی که از آن طرز خرام

هر نگه رنگ خرابات دگر می ریزد

کس ندانست که آن چشم چه صهبا زده است

دل نشد برگ طرب ورنه سرخلدکه داشت