هر نگه رنگ خرابات دگر می ریزد

جوهر کل همه بر شوخی اجزا زده است

ای سحر ضبط عنانی که از آن طرز خرام

گرد ما هم قدح ناز دو بالا زده است

کس ندانست که آن چشم چه صهبا زده است

دل نشد برگ طرب ورنه سرخلدکه داشت

بی دماغی پر طاووس به سرها زده است