بیایم بوم زار درویش تو

چرا ریخت خواهی همی خون من

ببخشای بر بخت و ارون من

مکش مر مرا تا دوان پیش تو

بدو گفت بهرام من چون تو مرد

نخواهم که باشد به دشت نبرد

نبرم سرت را که ننگ آیدم