نقد انفاسم نه تنها صرف آهنگ دعاست

داشتم اشکی نمی دانم کجا غلتیده است

طبع آزاد از خروش جسم دارد انبساط

زخمه تا بر تار می آید صدابالیده است

گر همه رنگ است با من گرد اوگردیده است

در غبار خط نفس دزدیده آهی می کشم

سرمه گردیده ست دل تا این صدا پالیده است