گرم جولان هر طرف رفته ست آن برق نگاه

رنگ ما بی دست و پایان اینچنین گردیده است

روزگاری شد که سیل گریه محو قطرگی ست

خرمن ما از چه آفت خوشه چین گردیده است

دید ه ها چون حلقه های آتشین گردیده است

بر بزرگان از طواف خاکساران ننگ نیست

چرخ با آن سرکشی گرد زمین گردیده است