دید ه ها چون حلقه های آتشین گردیده است

روزگاری شد که سیل گریه محو قطرگی ست

خرمن ما از چه آفت خوشه چین گردیده است

گرم جولان هر طرف رفته ست آن برق نگاه

بر بزرگان از طواف خاکساران ننگ نیست

چرخ با آن سرکشی گرد زمین گردیده است

این املهایی که احرام امیدش بسته ای