شادان شود به هرچه تو شادان شوی خدا

نورسته لاله ایست از آن بوستان ادب

نشکفته غنچه ایست از آن گلستان حیا

غمگین شودبه هرچه توغمگین شوی رسول

خورشیدگر نه کور شد از شرم رای تو

دارد چرا ز خط شعاعی به کف عصا

شرعی که بر ولای تو حایل شود دغل