خورشیدگر نه کور شد از شرم رای تو

نشکفته غنچه ایست از آن گلستان حیا

غمگین شودبه هرچه توغمگین شوی رسول

شادان شود به هرچه تو شادان شوی خدا

دارد چرا ز خط شعاعی به کف عصا

شرعی که بر ولای تو حایل شود دغل

وحیی که بی رضای تو نازل شود دغا