زدف در دشت لاخرگه که لامعبود الا الله

وزان پس سر برآورده ز جیب جامه الا

زدو ده زنگ امکانی شده در نور حق فانی

چو مه در مهر نورانی چو آب دجله در دریا

زکاخ نفی جسته ره به خلوتگاه استثنا

شده از بس به یاد حق به بحر نفی مستغرق

چنان با حق شده ملحق که استثنا به مستثنا