وزان پس سر برآورده ز جیب جامه الا

ردای قدس پوشیده به حزم نفس کوشیده

به بزم انس نوشیده می وحدت ز جام لا

می از مینای لاخورده سبق از ماسوا برده

زدو ده زنگ امکانی شده در نور حق فانی

چو مه در مهر نورانی چو آب دجله در دریا

زدف در دشت لاخرگه که لامعبود الا الله