زدو ده زنگ امکانی شده در نور حق فانی

به بزم انس نوشیده می وحدت ز جام لا

می از مینای لاخورده سبق از ماسوا برده

وزان پس سر برآورده ز جیب جامه الا

چو مه در مهر نورانی چو آب دجله در دریا

زدف در دشت لاخرگه که لامعبود الا الله

زکاخ نفی جسته ره به خلوتگاه استثنا