جان راگرفته اند به تدبیر جوهرا

گفتم کنون چه بایدگفتا شراب ناب

زان می که چون سهیل درخشد به ساغرا

آوردمش به پیش شرابی که گفتئی

زان می که گر برابر آبستنی نهند

بینند روی بچه ز زهدان مادرا

چشم خروس ریختم از نای بلبله