دهان تنگ تو آن نقطه یی بود موهوم

اگرچه گرمی تب برطرف کند عناب

به زیر ابروی پیوسته چشم رهزن تو

چوکافریست که سرمست خفته در محراب

که می نگنجد وصفش به صد هزارکتاب

شبی ز لعل لبش بوسه یی طلب کردم

اشاره کرد به ابروکه در طلب بشتاب