که نارسیده به گردون شد از خجالت آ ب

به چرخ خواست کند دود مطبخ تو صعود

خرد به سهو سرودش به ره قرین سحاب

چنان به گرد خود از ننگ این سخن پیچعد

شبی ز روی تفاخر هلال گفت به چرخ

که باد پای ملک را منم خجسته رکاب

جواب دادش کای هرزه گرد هرجایی